| Najnowszwe tematy z forum |
|
| Polecamy |
On-line (5 minut) jest 56 go¶ci
|
| Pozosta³e strony |
|
|
|
|
|
Skuteczno¶æ glukozaminy i chondroityny w chorobie.....Ten artyku³ ma tytu³ Skuteczno¶æ glukozaminy i chondroityny w chorobie....., autorem jest - Pikador25, tre¶æ skrócona: Skuteczno¶æ glukozaminy i chondroityny w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego.
Wprowadzenie ...Polecam odżywki, dodam miniaturki zdjęć aby łatwiej było wybrać:
Tested MultiVitamin - 100 tabl. [dobre witaminy] (w Wyprzedaży tylko - 29,99 zł) MUSCLETECH - Vitakic Hardcore 150 kaps. (w Wyprzedaży tylko - 109,00 zł) ECO Labs GLU v5 - 500g (w Wyprzedaży tylko - 49,00 zł) VPX Syngex- 2250g (w Wyprzedaży tylko - 145,00 zł) Weider Arginine X-Plode - 500g (w Wyprzedaży tylko - 99,00 zł)
-------------------------------------- Mogę Ci pomóc uzyskać super sylwetkę, zobacz jakie to proste > Indywidualna i dyksretna pomoc <
Skuteczno¶æ glukozaminy i chondroityny w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego.
Wprowadzenie
Wed³ug aktualnych wytycznych podstawê leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów stanowi±: odci±¿anie stawu (np. przez zmniejszenie masy cia³a), rehabilitacja ruchowa, leki przeciwbólowe (np. paracetamol), niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSLPZ), a w niektórych przypadkach tak¿e zabiegi operacyjne, ³±cznie z aloplastyk± (p. Med. Prakt. 3/2001, s. 91-114). W badaniach klinicznych, ale nie we wszystkich, wykazano, ¿e siarczan glukozaminy i siarczan chondroityny - sk³adniki glikozaminoglikanów substancji podstawowej chrz±stki stawowej i p³ynu stawowego zmniejszaj± objawy podmiotowe choroby zwyrodnieniowej stawów i hamuj± zwê¿anie siê szpary stawowej (p. Siarczan glukozaminy w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego).
Pytanie kliniczne
Czy stosowanie siarczanu glukozaminy lub siarczanu chondroityny doustnie wp³ywa na szeroko¶æ szpary stawowej stawu kolanowego i zmniejsza objawy podmiotowe choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego?
Metodyka
przegl±d systematyczny z metaanaliz± badañ z randomizacj±
Dobór publikacji
Analiz± objêto badania z randomizacj±, przeprowadzone metod± podwójnie ¶lepej próby, w których okres obserwacji wynosi³ >=4 tygodnie. W badaniach oceniano wp³yw siarczanu glukozaminy lub siarczanu chondroityny stosowanych doustnie na szeroko¶æ szpary stawowej i(lub) objawy podmiotowe choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego lub stawu biodrowego.
Interwencja
Chorych przydzielano losowo do 2 grup, w których otrzymywali doustnie odpowiednio:
- siarczan glukozaminy (750-1500 mg/d przez 4 tygodnie do 3 lat) albo siarczan chondroityny (200-2000 mg/d przez 3-12 miesiêcy)
- placebo.
Wszyscy chorzy mogli jednocze¶nie przyjmowaæ leki przeciwbólowe.
Punkty koñcowe lub oceniane zmienne
- g³ówny: szeroko¶æ szpary stawowej stawu kolanowego oceniana na podstawie radiogramów;
- dodatkowe: 1) nasilenie bólu w analogowej skali wzrokowej, 2) nasilenie objawów - za pomoc± skali Lequesne'a (10 pytañ dotycz±cych bólu, sztywno¶ci, trudno¶ci w wykonywaniu codziennych czynno¶ci i ograniczenia chodzenia) lub skali WOMAC (24 pytania dotycz±ce bólu, sztywno¶ci i ograniczenia czynno¶ci), 3) ruchomo¶æ stawów, 4) dobra lub bardzo dobra odpowied¼ na leczenie w ocenie lekarza prowadz±cego, 5) objawy niepo¿±dane.
Wyniki
Analiz± objêto 15 badañ opublikowanych w latach 1980-2002, w których wziê³o udzia³ 1775 chorych: 1020 w badaniach z zastosowaniem siarczanu glukozaminy i 755 w badaniach z zastosowaniem siarczanu chondroityny. ¦redni wiek chorych wynosi³ 62 lata, a wska¼nik masy cia³a 27,6 kg/m2. W wiêkszo¶ci badañ uczestniczy³y wy³±cznie osoby z chorob± zwyrodnieniow± stawu kolanowego, a w dwóch (n = 138) równie¿ osoby z chorob± zwyrodnieniow± stawu biodrowego. Wiarygodno¶æ badañ z zastosowaniem siarczanu glukozaminy by³a wiêksza w porównaniu z badaniami, w których stosowano siarczan chondroityny.
U chorych na chorobê zwyrodnieniow± stawu kolanowego otrzymuj±cych siarczan glukozaminy albo siarczan chondroityny (wiêkszo¶æ wyników dla obu leków jest podobna i podana wspólnie; wyj±tek zaznaczono poni¿ej), w porównaniu z grup± placebo, stwierdzono:
- mniejsze zwê¿enie szpary stawowej (SMD: 0,41; 95% CI: 0,21-0,60), co mo¿e odpowiadaæ ró¿nicy 0,27 mm (95% CI: 0,13-0,41) po 3 latach stosowania glukozaminy w dawce 1500 mg/d, a efekt ten, wed³ug autorów przegl±du, jest ma³y lub ¶redni (n = 414; 2 badania z siarczanem glukozaminy; w 2 badaniach z siarczanem chondroityny obserwowano podobny wp³yw na szeroko¶æ szpary stawowej, ale wiarygodno¶æ tych badañ by³a ma³a, co wed³ug autorów przegl±du nie pozwoli³o oszacowaæ wiarygodnego efektu tego leku);
- zmniejszenie nasilenia objawów w skali WOMAC (SMD: 0,30; 95% CI: 0,11-0,49; n = 414; 2 badania z siarczanem glukozaminy), co wed³ug autorów w przybli¿eniu odpowiada efektowi uwa¿anemu za ma³y lub ¶redni;
- zmniejszenie nasilenia objawów w skali Lequesne'a (SMD: 0,43; 95% CI: 0,32-0,54), odpowiadaj±ce zmniejszeniu nasilenia objawów o 2,1 punktu (95% CI: 1,5-2,7) po 3 miesi±cach leczenia; nie stwierdzono znamiennej ró¿nicy skuteczno¶ci siarczanu glukozaminy w porównaniu z siarczanem chondroityny (n = 1582; 10 badañ [w 3 stosowano siarczan glukozaminy, a w 7 - siarczan chondroityny]);
- zmniejszenie natê¿enia bólu w analogowej skali wzrokowej (SMD: 0,49; 95% CI: 0,31-0,67), co wed³ug autorów przegl±du odpowiada zmianie o 1,3 cm (95% CI: 0,9-1,6) po 3 miesi±cach leczenia (n = 1711; 12 badañ [w 4 stosowano siarczan glukozaminy, a w 8 - siarczan chondroityny]);
- poprawê czynno¶ci stawów w analogowej skali wzrokowej (SMD: 0,59; 95% CI: 0,25-0,92; n = 150; 3 badania [w 2 stosowano siarczan glukozaminy, a w 1 - siarczan chondroityny]);
- wiêksze prawdopodobieñstwo dobrej lub bardzo dobrej odpowiedzi na leczenie (RB: 1,60; 95% CI: 1,38-1,82), co wed³ug autorów przegl±du odpowiada potrzebie stosowania siarczanu glukozaminy lub siarczanu chondroityny u oko³o 5 chorych, aby u jednego uzyskaæ poprawê ocenion± przez lekarza jako dobr± lub bardzo dobr± (n = 1159; 9 badañ [w 4 stosowano siarczan glukozaminy, a w 5 - siarczan chondroityny]);
- brak znamiennej ró¿nicy ryzyka wyst±pienia objawów niepo¿±danych (RR: 0,80; 95% CI: 0,59-1,08; n = 1869; 11 badañ [w 7 stosowano siarczan glukozaminy, a w 5 - siarczan chondroityny]).
Wnioski
Stosowanie siarczanu glukozaminy albo siarczanu chondroityny doustnie zmniejsza objawy podmiotowe choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Stosowanie siarczanu glukozaminy hamuje zwê¿anie siê szpary stawowej; niemniej jednak - wed³ug autorów przegl±du - oszacowanie wp³ywu tych leków na strukturê stawu wymaga dalszych badañ.
Opracowali: lek. £ukasz Strzeszyñski,
lek. Jan Bro¿ek, Anna Jaroszyñska MD,
prof. dr med. Roman Jaeschke
Konsultowa³a prof. dr hab. med. Irena Zimmermann-Górska
Kierownik Katedry i Kliniki Reumatologiczno-Rehabilitacyjnej
i Chorób Wewnêtrznych AM w Poznaniu
Komentarz
Zmiany zwyrodnieniowe w stawach polegaj± na niszczeniu chrz±stki stawowej i na równoczesnej "obronie" ze strony podchrzêstnej warstwy ko¶ci, przejawiaj±cej siê sklerotyzacj± i tworzeniem wyro¶li - osteofitów. Nieprawid³owe obci±¿enie wiêzade³ i przyczepów ¶ciêgnistych oraz odczyn zapalny w b³onie maziowej staj± siê przyczyn± bólu i bolesno¶ci w obrêbie zajêtych stawów.
Leczenie powy¿szych zmian i objawów, szczególnie wówczas gdy dotycz± one stawów koñczyn dolnych, napotyka znaczne trudno¶ci. We wczesnym okresie zmian powinno ono umo¿liwiæ wzmocnienie i odbudowê substancji podstawowej chrz±stki, hamowaæ proces zapalny i zmniejszaæ dolegliwo¶ci bólowe.
Próby oddzia³ywania na substancjê podstawow± chrz±stki polegaj± obecnie na stosowaniu jej sk³adników - siarczanu glukozaminy i chondroityny, a tak¿e cytokin bêd±cych czynnikami wzrostu lub nasilaj±cych proces w³óknienia. Czynione s± próby stosowania inhibitorów metaloproteinaz, modyfikowania in vitro chondrocytów i przeszczepiania chrz±stki z "nieobci±¿onych" stawów.
Przedstawione powy¿ej wyniki metaanalizy badañ klinicznych dotycz±cych wp³ywu siarczanu glukozaminy i siarczanu chondroityny w postaci preparatów doustnych przemawiaj± za skuteczno¶ci± tych zwi±zków w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Powodowa³y one zmniejszenie natê¿enia bólu, a stosowanie siarczanu glukozaminy wi±za³o siê ponadto z wolniejszym zwê¿eniem siê szpary stawowej, w porównaniu z grup± kontroln±. Dane te przemawiaj± wiêc za celowo¶ci± stosowania tego ostatniego zwi±zku. Konieczne s± jednak dalsze badania patogenezy zmian zwyrodnieniowych w stawach i poszukiwanie metod zabezpieczania struktury chrz±stki, jak i mo¿liwo¶ci jej odbudowy.
opracowano na podstawie artuku³u autorstwa: prof. dr hab. med. Irena Zimmermann-Górska
Kierownik Katedry i Kliniki Reumatologiczno-Rehabilitacyjnej
i Chorób Wewnêtrznych AM w Poznaniu
Autor posta: Pikador25

|
|
|